مریم سفلایی


نقدی بر فیلم "من دیه گو مارادونا هستم"

آیا من هم دیگو مارادونا هستم؟

اگر مارادونا توانست با سرپوش دست خدا، کار خلاف قانون خود را توجیه کند و با پذیرش مردم جامعه خود نیز روبه رو شود، لزوما این امر، قانون کلی نخواهد بود که “من هم بتوانم دیگو مارادونا باشم” .

نقدی بر فیلم "من دیه گو مارادونا هستم"

دیه گو مارادونا… از طنز تا جنایت

فیلم من دیگو مارادونا هستم در حالی فضای خانوادگی فیلم را به سمت خشونت، عصبانیت، بی ارادگی شخصیت ها پیش می برد، که جامعه ما، خود، با چنین معضلاتی دست و پنجه نرم می کند و نمایش چنین فیلمی هایی به رغم اقبال عمومی و طنز موجود در فیلم، بر درد عصبانیت موجود در جامعه نه تنها تسکینی نیست بلکه می تواند مشوق، تحریک کننده و از جنس همان خشونت ها به حساب آید.