علی شیخ الاسلامی


یادداشتی بر فیلم "به دنیا آمدن"

به دنیا آمدن، نبرد سنت و مدرنیته

کارگردان می توانست تصویری واقعی تر از زندگی مدرن به نمایش بگذارد و استدلالهای قویتری برای داستان تدوین کند ولی در لایه های سطحی گیر می افتد ونمی تواند نگاهی عمیق به ماجرای بین سنت و مدرنیته داشته باشد. بر مبنای دیالکتیک هگلی و داستان تز و آنتی تز و سنتز کارگردان می توانست در نبرد بین سنت و مدرنیته در این فیلم سنتز بهتری داشته باشد و به جای فروپاشی کانون خانواده، راه حل میانه ای در نظر بگیرد که بتواند راهگشای مسایل جامعه باشد.

یادداشتی دیگر بر فیلم "خانه ای در خیابان چهل و یکم"

پرداختی عالی از یک داستان واقعی، گزارشی از خانه ای در خیابان چهل و یکم

فیلم به خوبی انسانیت، عقلانیت و اخلاق را که گمشده جامعه امروز ماست به تصویر می کشد و از این بابت قابل تقدیر است.

نقدی بر فیلم "رسوایی 2"

رسوایی۲، افول ده نمکی

در مجموع رسوایی ۲ به نظر یک کار قابل قبول نیست و می توان آنرا افول ده نمکی دانست. شاید باید چند سال صبر می کرد و با دقت بیشتری روی فیلمنامه و داستان فیلم کار می کرد تا بتواند فیلم قابل قبولی تولید کند.

نگاهی بر فیلم "سیزده"

نگاهی غلو آمیز به مشکلات جامعه بدون ارائه راهکار

این فیلم در مجموع نمایی یاس الود از خانواده و اجتماع به تصویر می کشد و هیچ راهکار یا راه حلی برای مشکلات ارائه نمی دهد. بازیگران نیز در این راستا نهایت تلاش خود را می کنند و با بازی خوب خود کمک می کنند تا این فضا به بهترین شکل ممکن برای مخاطب به تصویر کشیده شود.

نوشتاری بر فیلم "اعترافات ذهن خطرناک من"

سایه بحران هویت بر سینما

بازی خوب بازیگران باعث می شود تا این فیلم بحران هویت انسان ساخته، همان چیزی که جامعه امروز ما نیز درگیر آن است، را به خوبی به تصویر بکشد، منتها روایت فیلم بگونه ای نیست که مخاطب عام را جلب کند بلکه بیشترین اثربخشی را روی مخاطبین خاص دارد. شاید بتوان گفت مشکل فیلم پر نکردن شکاف بین مخاطب عام و خاص است. فیلم مشکل عام جامعه را در قالبی که فقط برای مخاطب خاص قابل فهم است به تصویر می کشد و این کمکی به حل مشکل نمی کند. در واقع فیلم متناسب با ذایقه مخاطب خاص ساخته شده و حرفهایی دارد که برای مخاطب عام به راحتی قابل فهم نیست , نمی توانند با فیلم ارتباط خوبی برقرار کنند.

نوشتاری نقدگونه بر فیلم "آزادی مشروط"

آزادی مشروط، غلبه حاشیه بر متن

در این فیلم کارگردان به جای تاکید بر بحران بلوغ نوجوان و قراردادن این موضوع درمتن داستان، این مساله را به حاشیه می برد و بی سوادی و لودگی دکتر روانشناس را در متن قرار می دهد…