سهیلا رمیم


یادداشتی بر فیلم "سیانور"

نفاق ایدئولوژیک

آنچه اهمیت دارد این است که کارگردان با تمام پراکندگی داستان ها بیشتر از امکان مینا در تنظیم و تعدیل آنها موفق بوده است. روابط، حساب شده تر تعریف شده است.

نگاهی بر فیلم "دختر"

آزادی مشروع ، آزادی محدود

دختر یا پسر مسئله این است.

یادداشتی بر فیلم "بارکد"

بزرگ تر از خط ویژه و کوچک تر از عصر یخبندان

بارکد را با یکبار دیدن می توان فهمید، کشف کرد و لذت برد. طنز بی آزاری که در عین حال کنایه های خودش را دارد.

نوشتاری بر فیلم "خانه ای در خیابان چهل و یکم"

خانه ای که آدرس سرراستی دارد

فیلمنامه نگاهی انسانی و اخلاقی به موضوع دارد و مواضع هر یک از شخصیت ها نسبت به مسائل نسبتاً قابل قبول است و مادر به عنوان محور داستان نقش بسیار حساسی دارد.

یادداشتی بر فیلم "هفت ماهگی"

بچه های هفت ماهه باهوش ترند!

هفت ماهگی نه روی روابط زن و شوهر تمرکز دارد نه روی روابط خانواده ی مرد.

نوشتاری بر فیلم "ابد و یک روز"

یک فیلمنامه سهل انگار

همه ی اعضا به بهانه های مختلف در یک نقطه جمع می شوند و دوربین مثل توپ فوتبال در دست و پای کاراکترها می چرخد. دیالوگ ها گاهی چنان تصنعی و طولانی هستند که بازیگری مثل معادی نفسش به شماره در می آید

یادداشت دیگری بر فیلم "بادیگارد"

نقش پر رنگ زن

حیدر بادیگارد، حیدری ست که به شدت منفعل و سربه زیر شده و رغبتی به درگیر شدن با گذشته اش از خود نشان نمی دهد.

نقدی دیگر بر فیلم "نفس"

یک نفسِ راحت

مخاطب با نفسِ نرگس آبیار، نفسش حبس نمی شود اما می تواند نفس راحتی بکشد.

نوشتاری بر فیلم "دلبری"

تصنع نگاری

دلبری آنقدر نقطه ی ضعف و خلل در متن و نحوه کارگردانی دارد که حتی یکی دو ایده ی اولیه ی قابل ملاحضه ی فیلم را تخریب کرده است.

نگاهی بر فیلم "خشم و هیایو"

فیلم پرکشش ، فیلمساز کم اشتباه

نمایش پوچی و بی دفاعی انسان در مقابل عواقب بی رحم اشتباهاتش یکی از خروجی های بزرگ فیلم خشم و هیاهو است که در کارگردانی یکدست و کم اشتباه هومن سیدی به خوبی نمایان است.